Dywidenda z polskiej spółki, w tym spółki notowanej na GPW, nie wymaga składania przez osobę fizyczną dodatkowego zeznania PIT. Podatek w wysokości 19% pobiera i przekazuje do urzędu płatnik, czyli spółka albo dom maklerski. Inaczej rozlicza się dywidendy zagraniczne – należy wykazać je w zeznaniu PIT-38, w sekcji G.
Czy musisz składać PIT w związku z dywidendą?
Polska dywidenda jest objęta zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Spółka wypłacająca zysk lub pośredniczący dom maklerski potrąca 19% jeszcze przed przekazaniem środków inwestorowi. Otrzymujesz więc kwotę netto, a podatek nie jest łączony z dochodami z pracy ani rozliczany według skali podatkowej.
Jeżeli dywidenda pochodzi od zagranicznej spółki, polski rezydent podatkowy co do zasady rozlicza ją samodzielnie. Dotyczy to także zagranicznej spółki notowanej na GPW. Sam fakt korzystania z polskiego rachunku maklerskiego nie zmienia źródła dywidendy. W takim przypadku właściwym formularzem jest PIT-38.
Szybka reguła: dywidenda z polskiej spółki = brak PIT po stronie inwestora, dywidenda zagraniczna = PIT-38 i sekcja G.
Dywidenda polska i zagraniczna – różnice
Poniższe zestawienie pokazuje, kto rozlicza podatek i jaki formularz dotyczy inwestora:
| Typ dywidendy | Płatnik | Obowiązek PIT podatnika | Formularz |
|---|---|---|---|
| Polska spółka, także notowana na GPW | Spółka lub dom maklerski | Nie | Brak dodatkowego zeznania |
| Zagraniczna spółka na zagranicznej giełdzie | Podatnik rozlicza dochód w Polsce, a podatek u źródła pobiera zagraniczny płatnik | Tak | PIT-38, sekcja G |
| Zagraniczna spółka notowana na GPW | Zagraniczny emitent pobiera podatek u źródła, a podatnik rozlicza polską część zobowiązania | Tak | PIT-38, sekcja G |
Jak rozliczyć zagraniczną dywidendę w PIT-38?
Przed rozpoczęciem pracy z formularzem zbierz informacje o kwocie dywidendy brutto, dacie jej faktycznego otrzymania oraz podatku pobranym za granicą. Zagraniczny broker zwykle nie wystawia polskiego PIT-8C, dlatego dane trzeba odtworzyć na podstawie historii rachunku i dokumentów podatkowych.
Procedura wygląda następująco:
- Ustal kwotę brutto dywidendy – przychodem jest pełna wartość przed potrąceniem podatku u źródła, a nie kwota, która wpłynęła na rachunek.
- Przelicz dywidendę na złote – zastosuj średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, czyli co do zasady dzień wpływu dywidendy na rachunek.
- Ustal podatek pobrany za granicą – sprawdź dokument brokera, historię rachunku oraz właściwą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.
- Oblicz polski podatek – od przeliczonej kwoty brutto nalicz 19%, bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
- Wypełnij sekcję G formularza PIT-38 – w polu 45 wpisz polski podatek należny, w polu 46 podatek zapłacony za granicą podlegający odliczeniu, a w polu 47 różnicę do dopłaty w Polsce.
Dywidendy zagraniczne rozlicza się niezależnie od dochodów z pracy. Nie wpisuje się ich do PIT-37 ani nie łączy z wynagrodzeniem na zasadach ogólnych. PIT-38 może obejmować także inne dochody kapitałowe, ale sama dywidenda pozostaje odrębną kategorią rozliczaną w sekcji G.
Przykładowo, gdy dywidenda brutto po przeliczeniu wynosi 1000 zł, polski podatek należny to 190 zł. Jeżeli za granicą pobrano 150 zł i kwota ta mieści się w limicie odliczenia, w Polsce pozostaje 40 zł do zapłaty. Podatek zagraniczny odlicza się od polskiego zobowiązania, a nie od kwoty przychodu.
Jak działa odliczenie podatku zapłaconego za granicą?
Przy zagranicznych dywidendach stosuje się co do zasady metodę proporcjonalnego odliczenia. Oznacza ona, że podatek pobrany w państwie źródła można odjąć od 19% podatku należnego w Polsce, ale tylko do wysokości polskiego podatku przypadającego na tę dywidendę.
Jeśli zagraniczny płatnik pobrał mniej niż 19%, dopłacasz różnicę w Polsce. Gdy pobrana kwota jest równa 19% albo wyższa, polski podatek może wynieść zero, lecz nadwyżka ponad polskie zobowiązanie nie jest automatycznie zwracana przez polski urząd skarbowy.
Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania może ograniczyć podatek u źródła. Do zastosowania preferencyjnej stawki często potrzebny jest certyfikat rezydencji lub dokument wymagany przez państwo źródła. Przykładowo przy dywidendach z USA formularz W-8BEN może pozwolić na pobór podatku według stawki wynikającej z umowy. Brak właściwego dokumentu może skutkować pobraniem wyższej kwoty, której nie zawsze można w całości odliczyć w Polsce.
Przechowuj potwierdzenia wypłat, informacje o kwocie brutto, dokumenty dotyczące podatku u źródła oraz zastosowanego kursu NBP. Przy wielu krajach lub nietypowych strukturach właścicielskich zasady mogą zależeć od konkretnej umowy międzynarodowej.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady podatkowej. Przepisy oraz formularze mogą się zmieniać, dlatego przy nietypowych rozliczeniach warto sprawdzić aktualną instrukcję PIT-38 lub skonsultować sytuację z doradcą podatkowym.
